گل من پرنده ای باش و به باغ باد بگذر

مه من شکوفه ای باش و به دست باد بنشین

گل باغ آشنایی گل من کجا شکفتی

که نه سرو می شناسد نه چمن سراغ دارد

نه کبوتری که پیغام تو آورد به بامی

نه به دست مست بادی خط آبی پیامی

نه بنفشه ای نه جویی نه نسیم گفتگویی

نه کبوتران پیغام نه باغ های روشن

گل من میان گلهای کدام دشت خفتی

یه کدام راه خواندی به کدام راه رفتی

گل من تو راز ما را به کدام دیو گفتی

که بریده ریشه ی مهر شکسته شیشه ی دل

منم این گیاه تنها به گلی امید بسته

همه شاخه ها شکسته به امیدها بسته و به یادها شکفته

و در آن سیاه منزل به هزار وعده مانده و به یک فریب خفته

بـــذار بـــــاور کـــنم تنــــهای تنـــهام          

 نمی خوام با کسی غیر از تو باشم

می خوام از خوابی که لحظش یه ساله         

 بـــرای دیـــدن روی تــــو بـاشـــم

اگـه تـــــو بــاشــــی و دنیـــا نـباشــــه           

می شه  با تو  هم دنیا رو حس کرد

همــــــــه دنیا بیــــاد و تــــــو نباشــی          

 دلــم دق مــی کنه با این هـــمه درد

تمــــوم زندگیــم رو زیــرو رو کـــــن           

 که بی تو دلخوشی هــام هــم گناهــه

خـــودت بـــاش و منـــو دیونــگی هام          

 فقط با تـــو دل مـــن  رو به راهــــه

بـــــذار باور کنــــم اینـــو که بــا عشق         

حقیقــت مــی شــه تو افســانه باشـــه

مــی شــه افســانه هــا رو زنــدگی کرد        

 اگه حـــق بــا منـــه دیـــوانه بــاشــه

تــــــــو کیستی که من اینگونه بی تــــــو بی تابم

با من بگو از عشق

شب از هجوم خیالت نمی برد خوابم

تــــــــو چیستی که من از موج هر تبسم تــــــــو

بسان شقایق سر گشته روی گردابم